برای استفاده بهتر از مطالب این وبلاگ لطفا از آرشیو موضوعی استفاده کنید!

متشکر

دانلود اصطلاحات و حرکات تکواندو

<<با تشکر از استاد عزیزم مهدی منتظری که زحمت این کار رو کشیده و این جزوه رو برای ما تهیه کرده است>>

برای مشاهده جدول اوزان آقایان و بانوان در سال ۱۳۹۰ به ادامه مطلب مراجعه کنید!

اهمیت حرکات کششی

بخش ورزشی- چه تعداد از شما پیش از شروع ورزش های روزانه خود حرکات کششی انجام میدهید؟ اگر جزء ورزشکاران فصلی هستید باید بگویم که احتمالا هیچ کدامتان چندان تمایلی به انجام حرکات کششی ندارید. بیشتر افراد این حرکات را به این خاطر که تصور می کنند هیچ گونه فایده و اهمیتی نداشته و تاثیر چندانی بر روی بدن نمی گذارند، انجام نمیدهند.

عملکرد حرکات کششی به چه صورت می باشد؟

زمانی که شخص یکی از ماهیچه های خود را منقبض می کند، پوشش های وتری شروع به کار می کنند. بسته به وزنی که بلند می کند، ماهیچه ها میزان متفاوتی از بافت ها را تحت انقباض قرار می دهند. برای بلند کردن وزنه های سنگین تر بافت های بیشتری باید منقبض شوند. به همین دلیل است که گفته می شود اگر بدون تمرین های قبلی وزنه های سنگین بلند کنید، ماهیچه هایتان از کار افتاده و بافت های آنها در هم تابیده می شوند.

تحقیقات گویای این مطلب است که حرکات کششی مانع از بروز آسیب دیدگی و سخت شدگی ماهیچه ها می شوند پس از تمرین های سخت و شدید، ماهیچه ها باید خود را باز سازی کنند. در این حالت بافت هایی که در هم پیچیده شده اند این کار را دشوار ساخته و فرایند بهبودی را کند می کنند. زمانی که شما ماهیچه های خود را می کشید، بافتهای عضلانی در امتداد هم قرار گرفته و جریان خون در آنها تسریع پیدا می کند. درست مثل کشیدن یک لباس چروک. این امر همچنین باعث می شود که وترها انعطاف پذیری بیشتری پیدا کنند.

فواید حرکات کششی

همانطور که در بالا اشاره کردیم کشش باعث می شود که بافت های ماهیچه ای در امتداد یکدیگر قرار گرفته و بالطبع فرایند بهبودی پس از یکسری تمرینات طاقت فرسا تسریع پیدا کند. اگر بافتها دچار در هم پیچیدگی شده باشند، قسمت های آسیب دیده نیاز به زمان بیشتری برای التیام یافتن پیدا می کنند. بدن سازهای حرفه ای به خوبی می دانند که بهبودی تا چه حد حائز اهمیت می باشد. زمانی که خوب شدن ماهیچه ها برای مدت زمان زیادی به طول بینجامد، کل چرخه ورزشی قطع شده و مشکل پیدا می کند و به همین دلیل رشد ماهیچه ها به تعویق می افتد.

تحقیقات گویای این مطلب است که حرکات کششی مانع از بروز آسیب دیدگی و سخت شدگی ماهیچه ها می شوند. همچنین از احساس درد و سخت شدگی ماهیچه در روز بعد که به دلیل ساخته شدن اسید لاکتیک در ماهیچه می باشد جلوگیری می کند. حرکات کششی می تواند از گرفتگی عضلات نیز جلوگیری کند. برخی از عضلات مانند ماهیچه های پشت پا ( از زانو تا مچ پا) بیش از سایر ماهیچه دچار گرفتگی می شوند.

بدن به طور طبیعی در مقابل کششهای بیش از حد از خود واکنش نشان می دهد. از طریق انجام حرکات کششی فرد قادر می شود تا قابلیت انعطاف پذیری بدن خود را تا حد قابل ملاحظه ای افزایش دهد. این امر سبب می شود تا تمام قسمت های یک ماهیچه به حرکت واداشته شوند. این کار برای بدن سازها بسیار مفید است چرا که به دلیل خستگی و در هم پیچیدگی این امکان وجود دارد که ماهیچه ها احساس خستگی کرده و کل قسمت ها در تمرین ها فعالیت نکنند، اما با کمک از حرکات کششی گرفتگی عضلات به پایین ترین میزان خود می رسد.

فنون تکواندو از ورزش‌های سنتی تاریخ کره استخراج و پس از جنگ جهانی دوم با کوشش استادان هنرهای رزمی کره جنوبی در قالب یک ورزش رزمی مدرن به دنیای هنرهای رزمی عرضه شده‌است.

اگرچه این ورزش تأثیراتی از کاراته پذیرفته و شباهت‌هایی نیز با برخی سبک‌های جنوبی کونگ فو در آن به چشم می‌خورد، اما استیل خاص این رشته دفاعی که متکی بر ضربات پا با حداکثر قدرت است و بر حفظ فاصله فیزیکی با دشمن و طراحی فنون برای دور کردن مهاجم تاکید دارد، آن را از تمام سبک‌های رزمی موجود متمایز می‌کند.

حضرت علی (ع ) می فرمایند:

۱. و به جانب چپ وراست نيزه بزنيد ( اطراف را بپائيد ،كه شايد دشمن در كمين نشسته از چپ و راست حمله نمايد و يا اين كه از تكنيك هاي محتلف استفاده نمائيد تا يكي از آنها موثر واقع شود )(نهج البلاغه فيض الاسلام ، ص 862  ، نامه 16 )

۲. هركس به موقع از فرصت بدست آمده ، بهره برداري ننمايد . از دست رفتن فرصت ، اورا ناتوان خواهد ساخت . (غررالحكم ، ج 5 ص 288 )

۳. در اطراف نيزه ها پيچ و خم داشته باشيد ( موقعي كه نيزه بر دشمن فرود مي آوريد خود را كوتاه و بلند كنيد ،يا در موقعي كه دشمن نيزه به طرف شما حواله مي كند خود را دور نمائيد ) زيرا زدن نيزه به اين طرز موثر تر است . (نهج البلاغه فيض الاسلام خطبه 124)

۴. بي احتياطي و ضايع كردن زيركي و هوشياري ، آفت شجاعت (و قهرماني ) است .( غررالحكم ، ج 3 ص 105)

۵. اگر به هنگام مواجهه با دشمن ، فرصت هاي به دست آمده را غنيمت بشماري ( و از آن به بهترین نحو بهره برداري كني ) پيروز خواهي شد. (غررالحكم ،ج 2 ص 192 )

۶. پي در پي «به دشمن » حمله كنيد .( وخود در موضع تهاجمي بوده ، نگذاريد او به شما حمله كند ،زيرا حملات پي در پي از تك حمله مفيد تر بوده ،تعادل روحي و جسمي حريف را بر هم مي زند ) ( نهج البلاغه ،فيض السلام ،ص 158)

قوانین مسابقات تکواندو، تفسیرها و توضیحات آن:

ترجمه و تنظیم از : مجتبی نظم ده

داور درجه یک بین المللی تکواندو

 برای خواندن هر لینک کافیست روی آن کلیک کنید

فهرست:

قسمت اول موارد ۱ تا ۴

قسمت دوم موارد ۵ تا ۹

قسمت سوم موارد ۱۰ تا ۱۴

قسمت چهارم موارد ۱۵ تا ۲۰

قسمت پنجم موارد ۲۱ تا آخر

آسیب های ورزش تکواندو نسبتا شایعند.به خصوص هنگامی که تازه آموزش را آغاز می کنید.این بدین دلیل است که هنگامی که شما یک مبتدی هستید فکر می کنید که میدانید چگونه تکنیک هایتان را اجرا نمایید.در این مقاله با آسیب های متداول در حین تمرینات و حین مبارزه آشنا و راه مقابله با آنها را فرا خواهید گرفت.
قبل از بیان وتشریح آسیب ها این نکته را همیشه به خاطربسپارید «بیش از 90 در صد آسیب های این ورزش  صرفا بعلت بی دقتی از سوی مبارز می باشد.»
پس اولین درس این است که تا آنجا که می توانید دقت خود را بالا ببرید خصوصا در تمرینات تا موقع مسابقه این دقت به حد عالی برسد.
باز کردن بیش از حد پا در هنگام زدن ضربه(دولیو چاگی و نریو چاگی) : با شروع یک مسابقه تکواندو برای همه تکواندو کاران این ذهنیت پیش می آید که چگونه می توان حریف را ناک اوت کرد و برای 90 در صد تکواندو کاران اولین حربه یا تکنیکی که به فکر خطور می کند ضربه دولیو چاگی است و همین ذهنیت باعث می شود که دقت کم شود و ضریب اشتباه و خطای مبارز بالا برود.
کمر:با چرخش اشتباه ممکن است به کمرتان آسیب برسانید. در طناب نخاعی هزاران عصب وجود دارد که از طریق آن طی مسیر می کند.تحت فشار قرار گرفتن هر یک از این اعصاب می تواند سبب ایجاد یک اسپاسم و گرفتگی عضلانی شود. هر چند با ادامه آموزش و تمرین عضلات پشت و کمر خود را تقویت می کنیداما به هر حال اگرباز هم کمرتان دچار پیچ خوردگی شد برای شل کردن عضلات خود یک حمام آب گرم بگیرید.
کوفتگی ها:این آسیب ها معمولا هنگام بلوک کردن یک تکنیک یا ضربه زدن به روشی نادرست به یک هدف پیش می آیند.هر چند که این آسیب ها ممکن است بسیار دردناک باشند اما معمولا خود به خود بهبود می  یابند.مثلا هنگامی که شما قصد دارید با یک ضربه آپ دولیو چاگی به حریف حمله کنید اگر دقت وتعادل نداشته باشیدو همچنین عجله کنید ممکن است ضربه شما با ساق  به هوگوی حریف برخورد کند وباعث آسیب دیدن و کوفتکی پای شما شود.
انگشتان:بی حرکت شدن و قفل شدن انگشتان درست زمانی روی می دهد که هنگام اجرای یک تکنیک به  انگشتانتان فشار وارد می شود و بند انگشتانتان دچار در رفتگی می شوند.این آسیب هنگامی در مسابقات رخ می دهد که ضربه ای که شما به سوی حریف روانه می کنید با نوک انگشت به هوگو یا کلاه حریف بر خورد کند.یا هنگامی که تلاش دارید یک تکنیک دفاعی و بلوک کننده را اجرا کنید ممکن است انگشتانتان قفل و بی حرکت شوند.این مشکل اغلب با کشیدن انگشت آسیب دیده- توسط خودتان یا همکلاسی تان- در امتداد صحیح انگشت درمان می شود. هر چند در صورتیکه یک استخوان در جایی غیر طبیعی برآمده شود باید به پزشک تیم مراجعه کنید.
لگن:بسیاری از رزمی کاران خصوصا در تکواندو(بدین علت که بعد از ژیمناستیک بیشترین انعطاف بدنی متعلق به این رشته است ) فکر می کنند آسیب های لگن در اثر لگد زدن پیش می آیند اما علت اصلی این آسیب ها انعطاف پذیری بیش از حد و یا عدم انعطاف پذیری کامل می باشد.پس هنگام گرم کردن اطمینان حاصل کنید که عضلات نزدیک کننده ران ( عضلات سطح داخلی پا ) را نیز تحت کشش قرار داده اید.این کار باعث می شود مایع مفصلی سطوح مفصلی را لغزنده و نرم کند و عضلات را نیز گرم نماید تا به این ترتیب انعطاف پذیری بیشتری پیدا کند.
گردن:آسیب های گردنی اغلب به علت برخورد یک ضربه پرقدرت به سر پیش می آیند که این نوع آسیب می تواند باعث شکستگی یک مهره یا لغزش یک دیسک و یا فشرده شدن یک عصب شود.برای اجتناب از این پیامدها عضلات ذوزنقه و عضلات گردن خود را برای محافظت از سر تقویت نمایید.خودتان را خوب گرم کنید تا جریان خون کافی در عضلاتتان برقرار شود.
با اینکه آسیب های ذکر شده نسبتا هم شایع هستند ام در عین حال قابل پیشگیری نیز می باشند. یادتان باشد همیشه پیش از شروع تمرین حرکات کششی را انجام دهید و اطمینان حاصل کنید که عضلاتتان انعطاف پذیری لازم را به دست آورده اند بیاد داشته باشید که یک عضله نرم و شل صرفا یک عضله سریع نیست بلکه چنین عضله ای تمایل کمتری برای آسیب پذیری دارد.همچنین هنگام مسابقات برای محافظت از نقاط آسیب پذیر از وسایل و تجهیزات به صورت کامل استفاده نمایید
چرا که جدیدا در مسابقات آن هم سطوح کشوری مشاهده می شود که تکواندو کار بدین علت که فکر می کند بدون بستن مثلا ساق بند سرعت ضرباتش بالا تر می رود در صورتی که به هیچ وجه این فرضیه درست نیست و به جز مصدومیت مبارز هیچ نتیجه ای ندارد.در تمرینات همیشه سعی کنید تلاش خود را بر درست اجرا کردن تکنیک ها قرار دهید نه بر سریع انجام دادن آنها زیرا یک تکواندو کای موفق ابتدا اصول را یاد می گیرد بعد جزئیات را.همچنین اگر تازه کار و مبتدی هستید از همکلاسی های باسابقه و ارشد کلاس برای صحت و درستی تکنیک هایتان کمک بگیرید تا هنگام اجرای یک تکنیک اندامتان را بیش از حد باز نکنید.سرانجام اینکه مراقب حوادثی که در کنارتان رخ می دهد نیز باشید.اغلب اوقات رزمی کاران خیلی راحت و صرفا بعلت بی دقتی دچار آسیب دیدگی می شوند.

·     نوع و سطح مسابقه:  مسلماً سطح مسابقات استاني، كشوري و يا بين‌المللي با يكديگرتفاوت داشته و در تصميم‌گيري و برنامه‌ريزي ما مؤثر خواهد بود. همچنين مسابقاتي نظير ليگ كه درآن بازيكن مي‌بايست چندين بار در سطح ايده‌آل قرار داشته باشد با مسابقاتي مثل تورنمنت‌ها كه فقط در يك يا دو روز برگزار مي‌شوند، برنامه‌ريزي يكساني نخواهد داشت.

·     شناخت حريفان و سطح فني آنها: چنانچه مسابقه داخلي باشد، شناخت حريفان ساده است. درخصوص ساير مسابقات نيز با كمي جستجو مي‌توان در مورد ساير بازيكنان و شيوة مبارزه‌شان اطلاعات باارزشي بدست آورد.

·     ارزيابي محل مسابقه: تفاوت‌هاي جغرافيايي گاه چنان زياد و متغيراست كه مي‌تواند اثرات بيولوژيكي فراواني بر ما بگذارد. براي مثال فرض كنيد محل تمرين و زندگي‌تان درمنطقه‌اي سردسير قرار دارد و مي‌بايست در منطقه‌اي گرمسير و يا شرجي مسابقه دهيد. يا از نظر زماني تفاوت چشمگيري با محل مسابقه داشته باشيد. مثلاً وقتي‌كه در محل زندگي شما شب است، در همان زمان محل مسابقه صبح يا ظهر باشد، بنابراين ساعت طبيعي بدن، شما را دچار مشكل مي‌سازد.

·     تعيين سطح آمادگي جسماني و تكنيكي خود: تعيين ميزان آمادگي جسمي بوسيله آزمون‌هاي استاندارد، اين امكان را به شما مي‌دهد تا برنامه دقيق‌تري جهت آماده‌سازي تدوين نمائيد، نيازهاي خود را بشناسيد و درصد شدت و مدت تمرين بر روي هريك از فاكتورهاي آمادگي جسماني را مشخص سازيد.

·     تعيين زمان موجود: با مشخص كردن زمان موجود و در اختيار تا برگزاري مسابقه، مي‌توانيم در انتخاب نوع برنامه‌ريزي و تمرين خود دقت بيشتري داشته باشيم و به تناسب كوتاه و يا بلند بودن اين زمان، قاعدتاً نوع برنامه آماده‌سازي نيز متفاوت مي‌باشد.

۱.   انعطاف پذیری : یک وضعیت  خوب  امکان حرکت  پیوسته و نرم را با حفظ  انعطاف پذیری  بدن  فراهم

می سازد .

2.   وضعیت بدنی طبیعی :یک وضعیت خوب به بدن امکان می دهد عمل و عکس العمل هایش را به طور خودکار و بدون اشکال انجام دهد .

3.   چالاکی :یک وضعیت امکان حرکت بدن در هر جهتی را در کسری از ثانیه فراهم می سازد.

4.   تکیه گاه : یک وضعیت خوب نیاز به تکیه گاهی وسیع  و کافی دارد ( فاصله بین پاها ) تا در هنگام

5.   مرکز ثقل : در یک وضعیت خوب ، محل و ارتفاع مرکز ثقل به نحو صحیح حفظ می شود ،که برای

حرکات سریع ارتفاع بدن بالاتر ، و برای حرکات قدرتمند ارتفاع پایین تر است .

6.   پنهان کاری :  یک وضعیت خوب به  مبارزه گر  امکان می دهد هدف و شروع حرکات تهاجمی خود

 را پنهان سازد .

هر تکواندو کاري بايد بداند که براي آماده شدن براي يک مبارزه چه تمريناتي مناسب و مهم است و بايد روال دائمي تمرينات خود را تغيير داده تا با مسابقاتي که در پيش دارد سازگار باشد.
همانگونه که 20روز تا1 ماه قبل از آزمون هاي ارتقاء کمربند خود را به آب و آتش ميزنيد تا رده بالاتر را کسب کنيد زماني که خود را براي يک مبارزه چه سطح پايين مثل مسابقات شهرستاني و چه سطح بالا مثل مسابقات قهرماني استان و کشوري اگر واقعا قصد قهرماني داشته باشيد آماده مي کنيد بايد تمرينات مخصوص مبارزه را جدي بگيريد.اولين چيزي که در اين خصوص بسيار مهم است , سازگاري ضربان قلب با سطح تمرين و مبارزه مي باشد . چرا که اين امر باعث افزايش تنفس مي شود تا در برابر حريف زود خسته نشده و به اصطلاح نفس کم نياوريد.اگر نفس نداشته باشيد نمي توانيد زياد تمرين کرده و خوب مبارزه کنيد.هر اندازه وقت بيشتري براي اجراي فنون صرف کنيد به همان اندازه نيز بهتر مبارزه خواهيد کرد.بنابراين در ساعات تمريني خود بر روي تمرينات تنفسي بيشتر کار کنيد.هر اندازه نفستان خوب باشد تمرينات روزانه تان بهتر خواهد بود.هر اندازه که بهتر و بيشتر تمرين کنيد مسلما کارتان بهتر خواهد شد.عده اي بر اين باورند که افرادي که در مسابقات نفس کم مي آورند خيلي زود ناک اوت مي شوند.وقتي که مبارز تازه نفس است در برابر ضربات نيز استقامت دارد.اما کسي که نفس کم بياورد , بر اثر ضربه سنگين نقش بر زمين خواهد شد.زيرا توان دفاع از خود را نخواهد داشت.به خاطر داشته باشيد تنها بر اثر ضرباتي که به سر وارد شود مبارز ناک اوت نمي شود بلکه برخي از ضربات را مي توان به ديگر نقاط بدن زد و حريف را از دور رقابت خارج کرد.مثلا   مي توان با يک ضربه آپ ميلگي دقيق و محکم به ناحيه ديافراگم حريف را ناک اوت و حتي حريف را کشت. واين بستگي به بنيه قوي شما دارد. اما اگر با رقص پا هاي بي جهت و ضربات پاي بي هدف خود را از نفس بيندازيد به احتمال قوي به دست خودتان با شکست مواجه مي شويد.وقتي انرژي خود را بيهوده هدر دهيد , حتي يک آپ چاگي ساده براي شما به اندازه کوه اورست , سنگيني خواهد داشت.
بيشتر شاگردان تنها تمرين با ميت را تمرين آماده سازي مبارزه براي خود مي دانند . اين اصل غير قابل انکار است که ابتدا بايد اصول را ياد گرفت اما فراموش نکنيد که شما يک کمربند قرمز و يا مشکي هستيد ديگر يک کمربند زرد و سبز نيستيد و اگر قرار به آموزش اصول ضربه زني بود تا بحال بايد اين اصول را فرا مي گرفتيد چرا که با وارد شدن به رده قرمز و مشکي شما آنقدر ياد گرفته ايد و آنقدر روي شما حساب مي کنند که مي توانيد مسابقات کشوري شرکت کنيد.پس به ياد داشته باشيد که تمرينات ميت زني تنها يک روي سکه است و در آنسوي سکه که خيلي خيلي هم مهم بشمار مي آيد قرار گرفتن در شرايط واقعي مبارزه است . مسلما يک کمربند قرمز يا مشکي که بعد از حداقل 2 يا 3 سال اين رده را کسب کرده و طي اين مدت حتي يک مسابقه داخلي انجام نداده نمي تواند در مسابقه اي در سطح بالاتر مقام کسب کند و قاعدتا اين انتظار هم از چنين تکواندو کاري نمي رود پس مربيان عزيز دقت کنند اين روي بحث با شماست و اين وظيفه ي شماست که شاگرد را در شرايط مبارزه و مسابقه قرار دهيد.
عده اي به اين موارد توجه نمي کنند و چنين تصور مي کنند که در مسابقات با تمرين يک يا دو هفته قبل از آن مي توان مقام آورد در صورتي که اصلا اين فرض درست نيست چنين مبارزاني در يکي دوهفته تمرين فکر مي کنند دريگر آماده هر گونه مسابقه اي هستند و در تمرينات بگونه اي عمل مي کنند که به نظر مي رسد در مسابقات ترکيبي شرکت کرده اند و اين امر به اين مي ماند که کسي بخواهد براي صدها نفر سخنراني کند بي آنکه يادداشتي براي خود فراهم کرده باشد.
به قول يکي از اساتيد موفق ايراني (استاد مجتبي رحمان زاده در سوئيس) "در تکواندو برتر از کره اي ها و ايراني ها در مبارزه و برتر از اروپايي ها در مسابقات فرم وجود ندارد"پس حالا که ما ايراني ها مي توانيم چرا نبايد استفاده کنيم.
ديگر اينکه قبل از هر نوع تمرين مبارزاتي , ابتدا بهتر است قوانين و مقررات را مطابق با آخرين بروز رساني فدراسيون بررسی کنيم,چه بسا همانگونه که مشاهده مي شود قوانين حتي گاهي روز بروز عوض مي شوند.
همچنين سعي کنيد هنگام تمرين براي مبارزه خود را با شرايط مسابقه يکسان کنيد يعني مثلا با پوشش کامل حفاظتي شامل: ساق, ساعد,  هوگو و حتي نانشيم يا محافظ بيضه را هم بپوشيد تا به آنهاعادت کنيد و روز مسابقه پوشيدن اين امکانات براي شما سخت نباشد.هميشه سعي کنيد در بين شاگردان کلاس از آن دسته باشيد که با مربي رو در رو تمرين مي کنند چون تنها در اين صورت است که زير نظر و توجه مستقيم خواهيد بود و اشکالاتتان بهتر رفع مي شود.همچنين مربي مي تواند با نظارت مستقيم در بالاي سر شما  بايستد و شما را مجبور به اجراي تکنيک کند.
از ديگر تمريناتي که جهت آماده سازي مبارزه مهم است کار با حريف تمريني است. در برخي از باشگاه ها بين افراد مسابقات دوستانه برگزار مي گردد که براي پيشرفت و ارتقاء تجربه آنها بسيار مفيد است. اين نوع مبارزات دوستانه فرصتي به هنرجو مي دهد تا فنون خود را بصورت ترکيبي و با قدرت تعقل و خلاقيت به بوته آزمايش بگذارد و بر تجربه خود بيفزايد.
يادتان باشد هميشه با افرادي بهتر از خودتان مبارزه کنيد.
مبارزه جنبه هاي مختلفي دارد . فن , زمانبندي , ريتم حرکات و راهبرد هاي مبارزه بايد به طور صحيح تعليم داده و مدام تمرين شود , به گونه اي که چيزي به دست شانس سپرده نشود و جاي حرف و حديث ( حق خوري) براي کسي باقي نماند.

هدايت و رهبري صحيح مبارز

مواردی را که کوچ ها یا مربیان باید از آنها آگاهی داشته و در مسابقات رعایت نمایند به شرح زیر است:

1-   هدایت فنی مبارز: هدایت فنی مبارز عبارت است از رهبری صحیح مبارز در برابر حملات و ضد حملات حریف و در جهت کسب امتیاز از حریف . گاها در بسیاری از مسابقات مشاهده شده است که بعلت دانش ناکافی کوچ و هدایت نادرست, مبارز اگرجه از لحاظ تکنیکی از حریف بالاتر است ولی به او می بازد در این مواقع اصطلاحا می گویند مبارز به کوچ حریف باخت . پس توجه داشته باشید که هدایت مبارز از خود مبارزه چندین و چند مرحله مهم تر و صد البته دشوار تر است.

2-   کنترل مسائل روحی و روانی مبارز: عوامل بازدارنده ای در جهت افت مبارز در هر   مسابقه ای وجود دارد که شایع ترین آنها استرس است .گاه مشاهده می شود قبل از شروع مبارزه آنقدراسترس مبارز بالا می رود که برداشت تکنیکی او از راهنمایی های کوچ در حد زیر 20 درصد است. کوچ هایی که درک بالا و تجربه ای وافر دارند می دانند که در این مواقع بجای تغذیه تکنیکی مبارز باید به کنترل مسائل روحی وروانی وی بپردازند و سعی در آرام کردن مبارز خود داشته باشند, چرا که یک مبارز اول باید از لحاظ روحی متعادل باشد تا بعد بتواند برداشت مفید از    صحبت های کوچ خود داشته باشدو این نوع استرس شدید اغلب در مبارزانی دیده می شود که:   

1- این مبارزه اولین مسابقه و مبارزه رسمی آنها است

 2- هیچگونه شناخت کافی از حریف ندارند.

3-ارزیابی نقاط ضعف و قوت مبارز و حریف وی: در بعضی مسابقات مشاهده می شودکه حریف اکثرا از یک نوع تکنیک در مبارزه استفاده می کند و بعضا بنابه شرایط مبارز امتیاز هم می آورد در این مواقع کوچ با زیرکی خاص باید مبارز را در جهت امتیاز گیری از این نوع حریف هدایت کند و نیز ارزیابی کند که آیا نقطه قوت مبارز با نوع ضد حمله ای که باید در برابر این نوع حریف  استفاده کند سازگار است یا نه. اگر سازگار باشد که می توان با این حربه حریف را شکست هم داد اگر سازگار نبود چه راهکاری که باید برگزید بدین شرح است که: اکثر تکواندوکاران می دانند که با یک تکنیک نمی توان بر حریف و کوچ او غلبه کرد و تعدد تکنیکی است که مبارز را به سمت هدف  خود راهنمایی می کند و در مواقع بحرانی و این چنینی راه گشای کار اوست پس مبارزان عزیز به خاطر داشته باشید که تنها یک تکنیک را بعنوان شگرد انتخاب نکنید و تعدد شگرد تکنیکی ایجاد کنید .

4-توانایی یافتن راهکار های فنی و حل مسائل روحی و روانی مبارز به شکل ضربتی و اتخاذ تاکتیک و استراتژی مناسب برای هر سیستم مبارزه ای و آگاه کردن مبارز از مسائل و قوانین داوری در مواقع لزوم: یک کوچ با تجربه حد اکثر طی یک راند از سه راند مسابقه حریف را ارزیابی می کند چرا که اگر یک کوچ سریع عمل تجزیه حریف را انجام ندهد دیگر وقتی برای ارزیابی باقی نمی ماند و حریف طی راند های دوم و سوم مبارز را شکست می دهد . و همانگونه که مرسوم است کوچ باید طی ثانیه های آغازین با صحبت ها و راهنمایی های خود با  مبارزش در جهت ارزیابی حریف کوشش کند و اگر مبارز وی در طی این زمان به علت استرس زیاد, خود این کار را انجام ندهد کوچ باید آموزش هایی را که جهت ارزیابی حریف به مبارز قبلا آموزش داده است را به خاطر او بیاورد .اتخاذ تاکتیک و استراتژی نیز مهم است چرا که قاعدتا تاکتیکی که در  مبارزه با یک حریف کوتاه قد انجام می شود نمی تواند برای مبارزه با یک حریف بلند قد نیز اتخاذ گردد و تمام این وظایف و راهنمایی های مبارز بعهده کوچ او می باشد

موارد مهم قبل از شروع مسابقه

1-یک نفر فرد هدایت کننده مبارزه ابتدائا به لحاظ روحی و روانی باید مبارز را جهت انجام مسابقه آماده نماید و ضمن گوشزد کردن مسائل فنی و یاد آوری نقاط ضعف و قوت فرد مسابقه دهنده به او انرژی مثبت به صورت کلامی القاء نماید.

2-بدن فرد مسابقه دهنده را خوب گرم نماید (گرم کردن مفاصل و عضلات در نواحی مختلف مخصوصا گردن – کمر – زانو ها و آمادگی ضربان قلب)

3-ماساژهای مخصوص در نواحی آسیب پذیر را بخوبی انجام دهد تا احتمال آسیب های مختلف بدن حین مسابقه را تا حد ممکن کاهش دهد (ماساژ و آماده کردن ضربه پذیری در نقاط مختلف بدن مثل ساق ها-دنده ها-ران هاو عضلات نواحی مختلف بدن)

4-در بستن تجهیزات کامل مسابقه به ورزشکار کمک نماید تا حد اقل روحیه ای هم برای او باشد

مهم: کوچ های گرامی یادتان باشد تمام کار هایی را که شما برای مبارز خود انجام می دهید کوچ حریف هم انجام می دهد پس سعی کنید زیرک تر و با هوش تر از کوچ حریف باشید.

مهم: قبل از شروع مسابقه و گذاشتن لثه در دهان ورزشکار جرعه ای آب برای حفظ خونسردی به ورزشکار بنوشانید

مهم: لازم است کوچ ها بدانند که نامناسب بودن و شل بستن تجهیزات علاوه بر احتمال آسیب دیدگی ممکن است به علت وقفه های مکرر در بازی تذکر و اخطار برای ورزشکار را نیز در پی داشته باشد.

موارد مهم در حین مسابقه   

پس از هدایت ورزشکار به شیهاپ جانگ ,کوچ روی صندلی مخصوص می نشیند و یک حوله و یک لیوان و قمقمه ای آب در کنارش قرار می دهد.بصورت اجمالی و خیلی کوتاه قوانین کلی مسابقه را برای ورزشکار توضیح می دهد و یاد آور می شود که قبل از ورود داور وسط به شیهاپ جانگ مسابقه ورزشکار حق ورود را ندارد و پس از اعلام داور ورزشکار سریعا و قبل از پایان مهلت 8 ثانیه ای و پس از گذاشتن لثه در دهان بر روی تشک می رود و ابتدا قبل از هر کاری به داور وسط احترام می گذارد,سپس ورزشکار در اختیار داور وسط قرار دارد تا وسایل و تجهیزات او و حریفش را بررسی کندو پس از ادای احترام به سرداور و حریف و با اعلام شروع ( شی جاک) از طرف داور وسط به مبارزه می پردازد.

کوچ یا هدایت کننده در حین مسابقه با صدای بلند فریاد نمی زند و اگر موردی را خواست در حین بازی یادآوری کند سعی می کند بدون ایجاد سر و صدا و جلب توجه این کار را انجام دهد.کوچ ها باید به ورزشکاران تفهیم نمایند که که در مورد مسائل داوری اعتراضی نکند و به رای داور وسط احترام نمایند و چنانچه در صورت لزوم احساس می کنند که اشتباهی در رأی صادره توسط داور بوجود آمده بصورت کتبی موارد مورد نظر را توسط مربی یا سرپرست تیم به کمیته انضباطی یا کمیته برگزاری مسابقات گزارش نمایند.کوچ یا هدایت کننده مبارز باید به ورزشکار خود تفهیم کند که هیچگاه بدون اجازه داور وسط (حتی برای درست کردن تجهیزات خود) بطرف کوچ برنگردد.

موارد مهم در بین راند ها

در بین راند ها و زمان استراحت یک دقیقه ای:

پس از اینکه ورزشکار را بر روی صندلی به شکل خیلی راحت نشانده,ابتدا باید لثه را از دهان ورزشکار خارج نموده و پس از شستشوی دهان وی جرعه ای آب به ورزشکار نوشانده و با حوله خیس به طرف صورت و بدن ورزشکار باد می زند. هیچکدام از تجهیزات دیگر را شل یا باز نکنید. در 30 ثانیه اول استراحت, کوچ باید فقط به فکر بازسازی و اکسیژن رساندن توسط بادزدن و ماساژ بدن ورزشکار باشد و حتی المقدور از گفتن مسائل فنی پرهیز کند چون بر اثر فشار و خستگی ورزشکار نمی تواند در آن لحظه چیز زیادی دریافت نماید.پس از آن در زمان باقیمانده استراحت, با آرامش بطوریکه استرس به ورزشکار منتقل نشود به صورت خیلی مختصر و مفید و در چند جمله کوتاه نقاط ضعف و قوت وی و حریفش را گوشزد نماید و نحوه عملکرد و استراتژی راند بعدی را به وی تفهیم نماید.در هنگام ورود مجدد به تشک مسابقه لثه را در دهان وی گذاشته و با حوله بدن ورزشکار را خوب خشک نماید و پس از اجازه داور وسط ورزشکار را به مسابقه باز گرداند.یک کوچ فنی و خوب هرگز اجازه نمی دهد اطرافیان در کار کوچینگ دخالت کنند و همواره سعی می کند توجه ورزشکار را به خود معطوف نمایدو این کار را با گوشزد نمودن به مبارز که فقط به صحبت های او توجه کند, انجام می دهد.لازم به توضیح است که یادآوری و آموزش مسائل فنی و ریز مطالب در این زمان کوتاه مسابقه میسر نبوده وکوچ خیلی کوتاه و مفید موارد کلی را که ورزشکار باید بلد باشد و استراتژی یا تاکتیک مناسب حین مسابقه را به وی یادآوری نماید.کوچ یا هدایت کننده باید به ورزشکار خود بیاموزد که از هیجانات کاذب که باعث مصرف انرژی بیهوده می شود بپرهیزد. در اینجا این نکته لازم و ضروری به نظر می رسد که کوچ یا مربیان با نوع رفتار و منش خود که همواره الگوی ورزشکاران می باشند باید به مبارزین خود آرامش القاء کنند و سعی کنند با حفظ خونسردی و رعایت ادب و قوانین داوری, ورزشکاران را تحت کنترل خود داشته باشندو چنانچه کوچ یا هدایت کننده احساس کند که ورزشکار تحت کنترلش از وی حرف شنوی ندارد به هیچ وجه به کوچینگ وی اقدام ننماید.

به امید موفقیت آنان که لایق موفقیت اند